Havuç
(Daucus carota)
Tavşanların ve benim pek sevdiğimiz bir bitki var sırada: Havuç (Daucus carota). Biz onu bir sebze olarak bilsek de, aslında maydanozgiller familyasına ait, iki yıllık çiçekli bir otsu bitkidir.
5000 yıldır tarımı yapılan havucun ilk örnekleri aslında beyaz, mor, kırmızı ve sarı renklerdeymiş. Yani ilk havuçlar bugün yediğimiz turuncu renkliler gibi değilmiş.
16. yüzyılda Hollandalılar, kırmızı ve mor havuçları kullanarak melezleme yöntemiyle o bildiğimiz turuncu rengi elde etmişler. Bugün havucun 60 kadar farklı türü bulunmaktadır.
Dünyadaki havuç üretiminin lideri Çin iken, Türkiye'deki üretimin %60'ı Ankara Beypazarı'nda gerçekleştirilmektedir.
Tüketim İpucu: A vitamini ve beta karoten deposudur. Ancak havuçtan en yüksek verimi almak istiyorsanız onu pişirerek (veya az yağ ile) yemelisiniz.
Diyet Uyarısı: Pancardan sonra en fazla şeker içeren sebzedir. Diyet yapanların mısır gibi havucu da kararında tüketmesi önerilir.
Daha önce uyardığım gibi, havucun yabani formu zehirli Baldıran otuna çok benzer. Ayırt etmek için şunlara dikkat edin:
- Havuç yaprakları ve kökü bildiğimiz havuç gibi kokar.
- Havucun koyu yeşil sapının üzerinde belirgin tüyler vardır.
- Yabani havucun şemsiye şeklindeki çiçeğinin tam ortasında bazen bordoya yakın kırmızılıkta minik bir çiçek bulunur.
- Hipokrat'a göre; havuç tohumu yutmak hamileliği önlüyormuş.
- Bir insan hayatı boyunca ortalama 10.866 adet havuç yermiş.
- Havuç tohumları o kadar miniktir ki, bir çay kaşığına 2000 adedi sığabilir.
- Bahçıvan Sırrı: Yüksek verim almak istiyorsanız, havucu domates ve marulla bir arada yetiştirin.