Kalanşo
(Kalanchoe)
Kalanşo (Kalanchoe), kaya ve kaktüs bahçelerini süsleyen, Madagaskar kökenli ve yaklaşık 150-200 alt türü olan çok sevilen bir süs bitkisidir. Sonbahar sonunda veya kış başında açan kırmızı, pembe, sarı, turuncu ve beyaz çiçekleriyle iç mekanlara neşe katar.
Bitkiyi 1763'te keşfeden Michel Adanson, ona Çinlilerden ödünç aldığı "Kalanchoe" adını vermiştir. Çinliler bu çiçeğe "Binlerce ve milyonlarca kırmızı ve mor" derler ve onu "Yeni Yıl Çiçeği" olarak kabul ederler.
Küçük bir not: "Kalanşo" diye okumaya alışsak da, kelimenin orijinal telaffuzu aslında "Kelankoi" şeklindedir.
Bu ailenin üyeleri çok çeşitlidir:
- Kalanchoe blossfeldiana: En yaygın, çiçekli tür. (Bendeki pembe çiçekli olan da bu).
- Kalanchoe beharensis: 6 metreye kadar uzayabilen, ağaç formunda dev bir tür.
- Kalanchoe daigremontiana: Nam-ı diğer "Aşkın Gözyaşları" veya "Binlerin Annesi". Yaprak kenarlarındaki minik yavru bitkilerle (erkeklere ihtiyaç duymadan) eşeysiz olarak çoğalır. Dikkat: Çok istilacı olabilir!
Kalanşo yaprakları zehirlidir. Eğer evde bitkileri kemirmeye meraklı kedi veya köpeğiniz varsa bu bitkiyi ulaşamayacakları bir yere koymalısınız.
Her zehirli bitki gibi ilaç olarak da kullanılır; enfeksiyon, iltihaplanma ve Trinidad & Tobago'da hipertansiyon tedavisinde kullanıldığı bilinmektedir.
Kalanşo, bakımı en zahmetsiz bitkilerden biridir:
- Işık: Bol aydınlık ama doğrudan yakıcı olmayan güneş sever. Havadar bir ortam ister.
- Su: Sıcaklarda haftada bir, kışın daha seyrek sulayın. Toprağı kurumadan su vermeyin.
- Çiçeklenme: Solan çiçek başlarını temizlerseniz size daha uzun süre çiçek verir.
- Üretim: Yapraklarını veya yaprak uçlarındaki yavruları toprakla buluşturmanız yeterlidir.
Çiçeklerin dilinde sabrı ve sonsuz şefkati simgeleyen Kalanşo, uzun süre çiçekli kalmasıyla bakmaktan en çok keyif alacağınız bitki dostlarınızdan biri olabilir.