Kayışkıran
(Ononis spinosa)
Kayışkıran (Ononis spinosa), baklagiller familyasından Avrupa kökenli, çok yıllık ve yabani bir çiçektir. Odunsu ve dikenli gövdesi, tüylü yaprakları ve Mayıs sonundan Ağustos'a kadar açan zarif pembe çiçekleriyle çorak arazilerde sıkça karşımıza çıkar.
Kireçli ve kalkerli toprakları sever, gölgede bile büyüyebilir. En önemli özelliği ise, tüm baklagillerde olduğu gibi toprağın azot dengesini sağlamasıdır. Yani yetiştiği toprağı besler ve zenginleştirir.
İsim: Bitkinin kökleri toprağa öylesine sağlam tutunur ki, onu söküp çıkarmaya çalışan tarım aletlerinin kayışlarını bile koparabilir. "Kayışkıran" adı işte bu inatçı gücünden gelir.
Şifa: Yaz sonunda fasulyeye benzer meyvelerini vermeden önce taze sürgünleri ve çiçekleri toplanıp yenebilir.
- Çayı: İdrar söktürücü ve terleticidir.
- Kökü: Kurutulup bitkisel ilaç olarak; böbrek taşı, romatizma, hemoroit ve egzama tedavisinde kullanılır.
Ortaçağ'da Rus demirciler, efsanevi "Bulat Çeliği" kılıçlarını yaparken inanılmaz bir yöntem kullanırlarmış.
Kılıçlar dövüldükten sonra, içinde kayışkıran özünün bulunduğu özel bir sıvıya batırılır, ardından rüzgara karşı dört nala koşan bir atın sırtında soğutularak sertleştirilirmiş.
Belki de bu, kılıçların tıpkı kayışkıranın kökleri gibi sağlam ve kırılmaz olması için yapılan sembolik bir ritüeldi. Kılıç yapımının sırları kaybolsa da, efsaneler ve Kayışkıran günümüze kadar ulaştı.