Meyan (Tatlı Meyan)
(Glycyrrhiza glabra)
Bir Akdeniz kıyı bitkisi olan Meyan (Glycyrrhiza glabra), toprağın azot seviyesini düzenleyen baklagiller ailesinin 1 metreye kadar uzayabilen çok yıllık üyesidir. Denize yakın kumul arazileri sever. Kökleri çay şekerinden (sakkaroz) 50 kat daha tatlıdır.
Tarih boyunca liderlerin gözdesi olmuştur:
- Büyük İskender: Mısırlılardan öğrendiği üzere, askerlerine susuzluğu gidermek ve enerji vermek için meyan kökü çiğnetirdi.
- Tutankamon: Mezarından çıkan bitkiler arasında meyan kökü de vardı.
- Napolyon: Meyan kökünü afrodizyak olarak kullanır ve ona çok düşkündü.
Belki de liderlikle meyan kökü arasında gizli bir bağ vardır, kim bilir?
Meyan kökü sadece tıpta değil, şaşırtıcı endüstriyel alanlarda da kullanılır:
- Diş sağlığına faydalı olduğu söylense de, dişlere zarar veren kola ve sigara yapımında tatlandırıcı olarak kullanılır.
- Kökünden elde edilen öz, biranın ve hatta yangın söndürücülerin köpürmesini sağlar.
Bronşite ve öksürüğe iyi geldiği için şuruplarda kullanılır ancak aşırı tüketimi tehlikelidir.
Fazla tüketildiğinde vücutta ödem yapar, kalp krizi ve yüksek tansiyon riskini artırır. Eğer meyan şerbeti veya çayı içtiğinizde baş ağrısı ve sersemlik hissediyorsanız hemen uzak durun.
Bahçenizde tohumdan yetiştirebilirsiniz. Şifalı kökleri, bitki 3-4 yaşına geldiğinde, sonbahar aylarında toplanır ve kurutulur. Moğolistan'da yapraklarından çay da yapılmaktadır.
Önemli Not: Doğada toplarken Acı Meyan (Sophora) veya Sarı Meyan (Thermopsis turcica) ile karıştırmamaya çok dikkat edin.